Het college wil het gebied rondom de Beatrixhaven, Biesboschhaven en het Steurgat opdelen in zones voor zogenaamde watergebonden bedrijven en zones voor niet watergebonden bedrijven. “Het eerste probleem is dat de gemeente een zeer onduidelijke definitie geeft van de term “watergebonden bedrijf”, stelt Verdoorn. “Voor een bedrijf met een scheepslift is dat duidelijk, maar valt een mastenmakerij, installatie-of scheepsbetimmeringsbedrijf daar ook onder?

Zo zien wij in de plannen bijvoorbeeld ook een garage aan de Biesboschhaven die in in de zone ‘watergebonden bedrijven’ komt te liggen. Dit betekent dan dat dit bedrijf alleen zijn pand mag verkopen een “watergebonden” bedrijf. Een doorverkoop als garage is dus onmogelijk en het betreffende pand blijkt daarom praktisch onverkoopbaar”.

De ChristenUnie vindt het zeer merkwaardig dat de gemeente dergelijke verschillende zones wil gaan hanteren. Wat ons betreft moet de markt hier haar gang gaan. Wie zijn bedrijf dicht bij het water wil hebben, is bereid daar voor te betalen. Juist nu het minder gaat in de scheepvaartbranche moet je als gemeente blij zijn dat de bedrijfspanden allemaal bezet zijn. Een leeg pand wordt juist nu niet snel verkocht, laat staan als dergelijke beperkende regelingen gaan gelden.

Vele tientallen ondernemers uit het betreffende gebied kunnen de dupe worden van een dergelijke regeling en zijn dus tegen de plannen. Mede op verzoek van de ChristenUnie is dit voorstel geagendeerd in de commissie Grondgebied en zal deze partij haar standpunt nogmaals duidelijk kenbaar maken.