Het blijkt gewoon een praktisch gegeven te zijn. Verdoorn: “We hebben niet eens zo erg stilgestaan bij de wisseling. Ik ging de commissies grondgebied en bestuur doen, Hennie de commissie inwoners en toen was het dus eigenlijk logisch dat zij, qua werkverdeling, dus ook het voorzitterschap van de fractie op zich zou nemen. Wat ook wel mee speelt is dat iemand anders weer eens een andere kijk op zaken heeft, na 16 jaar is dat eigenlijk wel goed. Hennie is ambitieus, staat ook op de landelijke kieslijst van de CU. In het begin van de raadsperiode van de CU was deze vraag er niet, ik was alleen dus automatisch voorzitter. Daarna hebben we twee periodes met z’n tweeën gedaan. Hennie draait nu al zo lang mee, het is leuk voor haar om dit te gaan doen.”
Debatavond 1994
Aan de hand van een verslag uit 1994 over een verkiezingsdebatavond waar Verdoorn voor het eerst aan meedeed, blikken we terug op 16 jaar. Destijds vertegenwoordigde Verdoorn de RPF, tien jaar geleden vormden RPF en GPV de huidige ChristenUnie. Hij werd destijds beschreven als ‘een avontuurlijk muisje dat aan de CDA-kaas knabbelt’. Verdoorn glimlacht: “Tja, dat werd toen wel zo ervaren ja. Het CDA was een zetel kwijt, die ging naar de RPF, een partij die voortkwam uit het CDA en die hier plaatselijk toen vrij links was. Dat zat hen toen niet zo lekker, maar dat gevoel is in de loop der jaren wel weggegaan. De sfeer is veranderd, de CU is nu een echt andere partij; er is beter samen te werken.”
Onderscheiden van CDA en SGP
Verderop in het debat verweet Verdoorn destijds de SGP dat zij vrouwen op afstand houdt en het CDA, dat zij de Bijbel pas raadpleegt als het eigen standpunt een extra steuntje nodig heeft. “Ik moest me toen tussen deze partijen werpen,” aldus Verdoorn. “Het vrouwenstandpunt van de SGP was natuurlijk gemakkelijk te gebruiken. De RPF kwam uit het CDA en ten aanzien van abortus en euthanasie, hele principiële zaken, maakten we onderscheid. Nu plaatselijk is dat niet meer zo, landelijk wel, het CDA beweegt zich richting de grootste groep kiezers. In Werkendam kan ik niet volgen dat juist uit deze partij het voorstel komt om de buurtbussen op zondag te laten rijden. In het huidige coalitieprogramma mis ik vanuit het CDA en de SGP punten als de zondagsrust en zondagopenstelling, wat je toch wel zou verwachten. Er staat geen letter over de Bijbelse grondslag in. Over duurzaamheid wordt wel gesproken, maar dat is feitelijk een uitvloeisel van het Klimaatplan wat we met elkaar opgesteld hebben.”
Gemeentelijke financiën
Een ander punt in het debat was de discussie over de gemeentelijke financiën, hoe actueel nog steeds. In 1994 vond Verdoorn dat CDA en SGP er weinig raad mee wisten. “Al die jaren heb ik dat wel gevonden, vier jaar lang werd bijvoorbeeld alles weggegeven, toen moest er twee miljoen bezuinigd worden en deed men een greep in de voorzieningen. Hoewel Simon de Leeuw onder Vincent van den Berg de afdeling financiën gereorganiseerd heeft en deze toen wel beter werd. In de laatste bezuinigingsperiode werd veel geld betrokken uit de begraafplaatsen. Het is wel netjes om te lezen in het programma dat ze deze kosten niet verhogen, maar ja, ze zijn al zo hoog. Daar heb ik me weleens boos over gemaakt.”
Een aardig onderwerp op verjaardagsvisite is volgens Verdoorn de OZB. Een eventuele verhoging van de OZB kan door de gemeente gedaan worden, naast de inflatiecorrectie. Om die extra verhoging wat te ontmoedigen, kort het Rijk de gemeente in dat geval direct. Een lastige materie. Dit onderwerp in het coalitieprogramma strookt overigens met de punten van de CU. “Het doet extra zeer als je je eigen programmapunten terugziet, maar je mag, als grootste winnaar van stemmen en een zetel extra, letterlijk niet meedoen.”
De financiële problemen begrijp ik wel. Het is echt niet bekend hoeveel er bezuinigd moet worden, zelfs of er wel bezuinigd moet worden. Ik hoop dat de economie aantrekt en de problemen daardoor gauw voorbij zullen zijn. Ik heb ook wel vertrouwen in Dokman en dat er niet al te veel verhogingen voor de burger zullen komen.”
Vrouwen in de raad
Vrouwen en politiek zijn nog altijd goed voor discussie, zie de recente uitspraak van de Hoge Raad over het niet actief toelaten van vrouwen door de SGP. De RPF zette 16 jaar geleden wel een vrouw op de lijst. “Ja, mijn eigen vrouw op nummer vier. Het was pure armoe, want we hadden maar zes mensen op de kieslijst. Je zag dat nu ook bij de PvdA, met drie familieleden op de lijst. De CU is nu een volwassen partij geworden, met een burgerlid in elke commissie. Mannen kunnen nog weleens te zakelijk zijn in de raad, vrouwen letten weleens te veel op details. Het is goed een gezonde mix van vrouwen en mannen te hebben in de raad.”
Terugblik
Verdoorn: “Ik ben zelf in die 16 jaar natuurlijk ook veranderd, ik was toen een broekie. Het duurt echt wel vier tot zes jaar voor je de politiek doorgrond hebt. Ik had toen geen enkele politieke ervaring, nu heb ik soms te snel door hoe het gaat en dat is ook niet goed. We zijn wel meer volwassen geworden. Er waren toen 17 zetels, met Hank en Dussen erbij zitten we nu op 21. De diversiteit is ook groter geworden. We hebben ook meer taken van het Rijk gekregen. Het is niet meer zo eenvoudig, wie is er nog in de politiek geïnteresseerd, want die politiek is best complex geworden. Veel papierwerk en er wordt toch wel vanuit gegaan dat je kennis hebt van wat er reilt en zeilt in Werkendam. Ik ben zo’n 40 uur per maand bezig met dossiers lezen, vergaderingen en bezoeken afleggen. We zijn allemaal amateurs die in een professionele omgeving moeten werken, bovenop je gewone werkweek. Gelukkig is de gezelligheid en de collegialiteit al die jaren wel hetzelfde gebleven.”
Lintje
Na 12 jaar raadslid te zijn geweest, komt men in aanmerking voor een lintje van de Koningin. Hoewel Verdoorn het aan de ene kant overbodig vindt (raadsleden krijgen tenslotte een vergoeding), vindt hij het aan de andere kant ook wel leuk. 29 April in de gaten houden dus.
Tenslotte fractievoorzitter Schermers
Nieuwe fractievoorzitter Hennie Schermers: “Ik zie het fractievoorzitterschap als een nieuwe uitdaging, waar ik veel zin in heb. Machiel is 16 jaar het boegbeeld van de ChristenUnie geweest en heeft dit prima gedaan. Juist nu we een verkiezingswinst geboekt hebben is het een mooi moment om het stokje over te dragen. Zoals bij een estafette; wetend dat je een winnaarstijd hebt gelopen - het stokje doorgeven voelt veel beter, dan wanneer je als verliezer het stokje door moet geven. Ik had me voor de verkiezingen al bezonnen over het wethouderschap en het fractievoorzitterschap. Als Machiel wethouder zou worden, zou ik immers automatisch de fractievoorzitter geworden zijn. Alle plussen en minnen op een rijtje zettend was ik al tot de conclusie gekomen, dat als de vraag zou komen of ik fractievoorzitter wilde worden, ik volmondig ja ging zeggen. Het ChristenUnie-geluid duidelijk laten horen, dienstbaar aan de inwoners van Werkendam, in afhankelijkheid van God, dat is mijn missie!”
Altena Nieuws 15, april 2010 - Corine Koek-Maasdam
Machiel Verdoorn
