maandag 01 maart 2010 22:40 Jeremia 29 bevat een brief van de profeet Jeremia aan zijn volksgenoten die in ballingschap zijn weggevoerd naar Babel.
Zij konden niet geloven dat deze ellende lang zou duren. Hun verwachting was dat de Here snel zou ingrijpen en dat ze snel weer thuis zouden komen.
Ze namen een vijandige houding aan tegenover de overheid en de bevolking van Babel.
Ze weigerden in te burgeren. Ze leefden in geïmproviseerde woningen en namen geen deel aan de economie. In alles straalden ze uit dat ze er niet bij wilden horen en dat ze zeer binnenkort weer zouden vertrekken naar hun vaderland.
Dit is echter tegen de wil van God en daarom laat hij Jeremia deze brief schrijven.
De ballingen moeten hun afzijdige opstelling prijsgeven en zich gaan gedragen als burgers van Babel: “bouw huizen, woon erin, leg tuinen aan” want er is geen hoop op een snelle terugkeer.
Zij moeten zich instellen op een lang verblijf (70 jaar) in Babel.
Bij die houding hoort ook inzet voor Babels vrede “zoekt de vrede voor de stad”, zet je in voor gewone maatschappelijke zaken.
Je kunt denken aan allerlei praktische manieren om de babelse samenleving te dienen, zoals ook Daniel die op zich nam. Hij behoorde bij deze groep ballingen en heeft zich door deze brief van Jeremia laten inspireren.
Dit alles is ook eigenbelang, als het goed gaat met Babel gaat het ook goed met de ballingen.
Wel moeten zij hun eigen identiteit behouden en blijven bidden tot hun God, blijf bidden tot de Here en niet tot de goden van Babel.
Deze brief leert ons dat inzet voor leefbare en stabiele verhoudingen in een samenleving waarde heeft, ook al blijven deze ver achter bij de vrede van Gods Koninkrijk dat komt.
Christenen mogen hun politieke en maatschappelijke mogelijkheden gebruiken in dienst van hun “eigen Christelijke belangen”.
In de strijd voor het behoud van de zondag hoef je je daarom niet te beperken tot principiële of praktische argumenten wanneer je anderen wilt overtuigen. Je mag deze belangen beschermen met politieke middelen.
Ook als de Nederlandse samenleving steeds openlijker afstand neemt van Christelijke waarden, moeten Christenen bezig blijven hun medeburgers goed te doen en zich inzetten voor hun welzijn.
Zoek de vrede voor de stad betekent dus zeker ook:
meer betaalbare woningen,
alle coffeeshops sluiten,
gerichte opvang en hulp aan daklozen en
aandacht voor de jeugd door een wethouder voor Jeugd & Gezin.
