Sinds 2007 wordt er gesproken over cameratoezicht aan de Tol. Telkens als er een bushokje is vernield of er een fiets is gestolen wordt de roep om camera’s weer gehoord. In 2009 zijn er 130 bromfietsen, snorfietsen of gewone fietsen gestolen in de hele gemeente Werkendam. Dit zijn er dus meer dan 2 per week. Worden deze allemaal aan de Tol gestolen? Nee, de diefstallen gebeuren door hele gemeente. In alle kernen slaan de dieven toe. Dus waarom moeten we dan alleen aan de Tol camera’s hangen?

Daarnaast is bewezen dat camera’s geen preventieve werking hebben. Anders gezegd: een dief laat zich niet door een camera ontmoedigen. Hij trekt gewoon z’n capuchon over z’n hoofd en niemand herkent hem meer. Als – achteraf – de band wordt teruggespoeld ziet de politie alleen dat de fiets inderdaad wordt gestolen. Maar hoe spoor je iemand op die niet wordt herkend op de band?

Het is zoals Peter Ribbers verwoordde namens de SDc: “ik ben niet benieuwd wie mijn fiets gestolen heeft, ik wil helemaal niet dat mijn fiets gestolen wordt”. 

In 2008 heeft de gemeente op initiatief van de ChristenUnie fietskluizen aan de Tol laten plaatsten. Daarmee werd volgens Gerard Paans (CDA) ons geweten gesust en zou de ChristenUnie geen oog meer hebben voor de (sociale) veiligheid van de buspassagiers. Met oog voor de realiteit stelt Gerard (op de CDA website) dat met het plaatsten van camera’s inderdaad de veiligheid niet kan worden gewaarborgd. Maar tegelijk stelt hij ook: “In de grote steden doen we niet anders dan camera’s ophangen en daar is de werking ervan al bewezen…”.

Nou, sla dan de cijfers over de criminaliteit in Utrecht er nog eens op na. Ondanks al die camera’s zijn de cijfers hoog en voelen de burgers zich nog steeds onveilig.

Geef mij dan maar Werkendam. Een veilige plattelandsgemeente zónder camera’s. Laten we hopen dat we dat nog lang kunnen blijven.