Zoals gezegd, de eerste keer was in 1994. Zonder enige kennis van zaken en zonder politieke ervaring betrad ik het ‘strijdtoneel’. De discussie in de raad ging toen over de bouw van een uitvaartcentrum aan de Hervormde kerk in Sleeuwijk. Ik viel midden in de discussie of variant A of B moest worden uitgevoerd. En met mijn ene stem bleek ik ook nog een meerderheid te kunnen realiseren voor variant A of B. Het was een spannende tijd.
Al in 1997 waren er nieuwe verkiezingen. Hank en Dussen kwamen erbij en de raad groeide naar 21 zetels. Gelukkig kwam Hennie Schermers onze fractie versterken in de raad. Net als ik in 1994 begon ze blanco. Maar ze leerde snel en al gauw was ze onze deskundige op het gebied van onderwijs en sociale wetgeving. Met twee zetels kon het werk goed verdeeld worden en dankzij onze steunfractie konden we op alle fronten meedoen. We werden zelfs coalitiepartner met SGP-wethouder Jan Luteijn als contactpersoon.
In 2002 waren er opnieuw verkiezingen. We deden we voor het eerst mee onder de naam ChristenUnie. We konden onze twee zetels continueren en we namen opnieuw deel aan de coalitie. In deze periode hebben we veel werk verzet en konden we rekenen op veel steun van onze collega’s in de raad. De raad werd duaal en de spelregels tussen het college en de raad veranderden sterk.
Met goede moed gingen we de verkiezingen van 2006 in. Gelet op al ons werk hoopten we op een derde zetel. Zouden de kiezers ons ook belonen? We draaiden een goede verkiezingscampagne en kregen van iedereen lof toegezwaaid.
Maar hoe anders liep het: geheel tegen de landelijke trend in haalde Vincent van de Berg voor het CDA zeven zetels binnen. Hiermee snoepte het CDA stemmen van SGP en ChristenUnie weg en kwamen we net 30 stemmen tekort voor een tweede zetel.
Daar sta je dan. In plaats van te winnen behoor je tot de verliezers. Onze bedoelingen waren zo goed. Een breder christelijk geluid in de Werkendamse politiek. Of dachten we toch teveel aan eigen eer en roem? God besliste anders en zette ons terug op de plaats.
Zo zijn er een aantal raadsperiodes verstreken en staan we weer aan het begin van een nieuwe. We mogen weten dat we door onze Here God gesteund werden. Maar we mogen ook weten dat we zelf niets in de hand hebben en dat we volkomen afhankelijk zijn van onze Vader in de hemel.
In die afhankelijkheid willen we de komende verkiezingen meedoen. En iedere zetel die we mogen ontvangen maakt ons dankbaar en blij.
Nog 70 dagen.
