Veel zaken zijn al geregeld. Het bestuur en fractie zijn op sterkte, de kieslijst is rond en er wordt hard gewerkt aan het verkiezingsprogramma.

Dankbaar kijken we terug op de afgelopen 4 jaren. Die vielen niet mee met 1 zetel in de raad, maar de fractie heeft zich goed geweerd en er zijn toch goede besluiten genomen de afgelopen jaren. Daarover in de komende weblogs meer.

Zoals gezegd is de kieslijst op orde. Op nummer 1 prijkt weer mijn naam. Voor de vijfde maal hebben de leden het vertrouwen in mij uitgesproken.

Ik weet nog goed dat ik in 1993 lid werd van de RPF en uit nieuwsgierigheid een ledenvergadering bijwoonde. Ik was voor het eerst lid geworden van een politieke partij en wilde eens weten hoe het daar aan toe ging. De ledenvergadering stond in het teken van de verkiezingen van 1994. Er dreigde een probleem, want de RPF had op dat moment geen zetel en het zag er niet naar uit dat er voor de verkiezingen nog een geschikte kandidaat werd gevonden. Mensen die het zouden kunnen doen, mochten niet vanwege hun dienstverband bij gemeente of overheid en verder waren er geen kandidaten. Ook aan mij – als nieuweling – werd de vraag gesteld of het iets voor mij was. Maar daar had ik absoluut geen interesse of ambitie voor. De vergadering werd afgesloten zonder kandidaat.

Later die week kreeg ik bezoek van het bestuur. Of ik een mogelijke kandidatuur toch nog eens wilde overwegen. Totaal niet op zo’n bezoek/verzoek gerekend stelde ik snel dat het niets voor mij was. Ik was net klaar met mijn avondschool en had inmiddels een jong gezin.

Maar iedereen die Rinus van Langevelde kent, weet dat je niet zomaar van hem af bent en hij stelde voor dat ik er nog eens over moest nadenken en dan kwamen ze de week daarop wel terug.

En dan gebeurt er iets wat je eigenlijk niet verwacht. Je legt het voor in gebed in de verwachting dat ook God tegen je zegt dat het niets voor jou is. Maar God zei dat niet. Juist het tegendeel. Ik mocht geen nee zeggen. Ik voelde me net Mozes: “Ik kan dat niet, ik ben daar niet voor geschikt!” Maar ook hier liet God duidelijk weten dat Hij mij nabij wilde zijn. En dat is ook gebeurt. Als ik terugkijk op mijn eerste periode in de raad dan ben ik door collega-raadsleden en pers gespaard gebleven voor grote kritiek.

 Zo zijn er inmiddels een aantal raadsperiodes verstreken en staan we weer aan het begin van een nieuwe. Nog steeds mogen we stellen dat we door onze Here God gesteund werden. Uw gebed is daarbij van grote invloed geweest op het functioneren van de fractie. Daarvoor alle dank!

Volgend jaar gemeenteraadsverkiezingen.
Volgend jaar bestaat de ChristenUnie 10 jaar.
Wat zou het een mooi kado zijn om dit te vieren met een verkiezingswinst. Dat hoeven geen 10 zetels te zijn, maar met iedere zetel meer dan de huidige zullen we ontzettend blij zijn.

De teller tikt af. Over minder dan 100 dagen zullen we het weten.


Machiel Verdoorn, lijsttrekker ChristenUnie Werkendam