Je kent dat wel, op je wekelijkse sportavondje heb je lekker gesport. Moe maar voldaan ga je - na een kleine dronk met je beste sportmaat - weer naar huis.
Maar, o die volgende morgen. Stijf en met een lichaam vol spierpijn word je wakker. Het kost moeite om weer een beetje normaal te kunnen bewegen.

Nou dat gevoel had ik nu met mijn pols.
Had ik dan gesport? Nou, nee, maar het lijkt er wel op. Ik ben nl. maandagavond naar de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente Werkendam geweest. Er waren 700 uitnodigingen verstuurd. Het was gezellig druk. Ik denk dat er ook wel 700 glazen zijn geschonken, waarbij wel moet worden opgemerkt dat de verhouding niet 1 op 1 was.

En al die mensen heb ik de hand geschud (of zij mij). De vertegenwoordigers van

• diverse voetbalclubs (met een stropdas in clubkleuren),
• andere sportverenigingen,
• de politie,
• de brandweer,
• de notaris,
• de bakker,
• de ‘gewone man',
ze waren er allemaal.

De één gaf een gewone hand, de andere een stevige, een ferme handdruk, een slap handje, een handje wat kraakte, allemaal met één doel: De beste wensen voor 2009.

Ook u, beste lezer(es) van deze weblog: Ik wens u een gezegend 2009.

Helaas kan ik niet iedereen de hand schudden.
Zou trouwens niet goed zijn voor mijn pols.