dinsdag 09 september 2008 23:41 Voor wie wel eens een rondje Biesbosch maakt weet hoezeer de Biesbosch veranderd is. In enkele maanden tijd is daar veel werk verzet. Hele gebieden zijn afgegraven en teruggegeven aan de natuur.
De vogels hebben heel snel door dat er een enorm gebied is bijgekomen waar ze in alle rust kunnen fourageren, luieren broeden enz. Het gebied is nl. niet toegankelijk voor mensen. Ook niet voor vogelaars en andere natuurliefhebbers.
Zelf ben ik niet zo'n vogelkenner. Ik kan het pluimvee zelfs op mijn bord niet uit elkaar houden. Er zijn echter mensen die vogels van grote afstand al herkennen. Voor hen is de Biesbosch dan ook een prachtig gebied. Gewapend met een camera met een lens van minstens 60 cm of met een verrekijker van uitstekende kwaliteit kwam ik de vogelaars tegen in het nieuwe gebied wat tussen Kop van 't Land en het Biesboschmuseum is ontstaan. Daar liep ik met mijn camera met standaardlens. Maar goede ik kwam dan ook niet voor de vogels, maar meer voor de weidse vergezichten die zijn ontstaan.
Lopend over het voormalig weggetje de ‘Ooijevaar' nam ik enkele mooie foto's van de omgeving. Een prachtig gezicht al dat water om je heen. Stil stond ik te genieten van zoveel natuurschoon.
Opeens hoor ik motorgeronk en kwam er een klein wit autootje mijn kant op. Verbaast kijk ik op als er 2 boswachters uitstappen die mij komen vertellen dat ik op verboden terrein loop. Ik blijk nl. een hekwerk in wording gepasseerd te zijn en daarachter mogen geen mensen komen. "Een stiltegebied begrijp je" zegt de ene boswachter en hij vervolgt met "Ik moet mijn plicht doen en zeggen dat je hier niet mag lopen, maar eigenlijk behoor je niet tot mijn doelgroep". "Mensen met een camera en verrekijker weten heel goed wat ze doen en die verstoren de natuur niet" vervolgt hij.
De boswachter blijkt een heel geschikte vent te zijn en algauw zijn we in een leuk gesprek gewikkeld. Over het nut en de noodzaak van zulke projecten, over politiek (hij kent onze CDA-er Douwe Altena) en over het feit dat hij eigenlijk boswachter is op de Veluwe. "De Veluwe, reageer ik verbaast?" "Ja, ik kom hier in het weekend de plaatselijke boswachters ondersteunen" is het antwoord.
Het moet niet gekker worden in dit land. Een boswachter die het hoge zand verlaat om hier in de Biesbosch rondom het water te patrouilleren.
Bovendien bleek enkele weken later dat ik mij niet op verboden gebied bevond. Op de Ooijevaar heeft men een uitzichtpunt gebouwd. Speciaal voor vogelaars en natuurliefhebbers. Aanbevolen.
