Vorige week zaterdag waren we - namens de kiesvereniging Werkendam - met 3 vertegenwoordigers aanwezig op het 19e Uniecongres van de ChristenUnie.
Het was een congres wat in het teken stond van saamhorigheid. Geen enkel onvertogen woord is er gevallen. Toch werd een netelige kwestie naar ieders tevredenheid behandeld. De leden wilden meer duidelijkheid omtrent bestuursfuncties van praktiserende homoseksuele leden en het bestuur kwam de leden hierin tegemoet.

De dag begon in Zwolle met de opening door de voorzitter. Gevolgd door een korte meditatie en samenzang.
Daarna kwam onze voorzitter, Peter Blokhuis, weer terug op het podium voor een korte toespraak. Hij verwees naar de positie van de ChristenUnie in kabinet en coalitie. Een minister mag geen twijfel tonen, hij moet uitstralen: nog even en we zijn er. Hij vond dat onze ChristenUnie ministers zich goed profileren. Volgens een enquête in het Nederlands Dagblad vindt 90% van de ChristenUnie leden dat we het goed doen.
De ChristenUnie is radicaal. Niet alleen volgens de media en andersdenkenden, maar ook volgens ons zelf. Door geestelijke verbondenheid is die radicaliteit aanwezig.

Daarna werd het rapport van de commissie ‘representatie' behandeld. In dit rapport veel aandacht aan het authentiek en geloofwaardig handelen van politici. De commissie stelt voor wat ons uitgangspunt dient te zijn. Gods Woord is de norm. Tegelijk blijft er het gevoel dat er meerdere interpretatiemogelijkheden blijven. Dit gevoel werd door veel leden gevoeld. Uiteindelijk werden amendementen overgenomen van de kiesverenigingen Nunspeet en Barneveld waarin werd gesteld dat het huwelijk moet worden gezien als een goddelijke instelling als een onverbreekbare relatie van één man en één vrouw en als zodanig een grondpijler van de samenleving. Daarbij wordt de seksuele omgang onlosmakelijk verbonden gezien met het huwelijk. Publieke gedragingen (levensstijl) mogen niet in strijd zijn met de uitgangspunten, waar de partij voor staat. Deze zogenaamde ‘kernwaarde' is nu toegevoegd als toetsingspunt bij de beoordeling van gedragingen van ChristenUnie politici.
Door het opnemen van deze zinsnede wordt er duidelijkheid gegeven waaraan een ChristenUnie bestuurder moet voldoen.

Daarna was het de beurt aan Arie Slob, ChristenUnie fractievoorzitter van de 2e kamer.
Hij refereerde aan een balspel wat heel Nederland in haar greep hield. Een onnavolgbaar spel, waarvan een bekende Nederlander zei: "Je gaat het pas zien als je het doorhebt".
De ChristenUnie opereert in de middenstip. Zij bepaald het spel, ondanks dat een groot deel van het parlement de ChristenUnie liever in de reservebank ziet zitten. Langs de lijn wordt er veel geroepen. De VVD vindt de ChristenUnie betuttelend. Maar juist de ChristenUnie staat voor helder beleid.
- De brief over de embryoselectie was niet teruggenomen zonder de ChristenUnie in de regering. Al heeft de ChristenUnie oog en hart voor het bestrijden van ziektes en lijden. Zorgvuldige afwegingen zijn gewenst.
- De mensenrechten worden aan de orde gesteld. Evenals veilige grenzen voor Israël. Balans tussen arbeid en gezin.

Na de ‘verplichte' agendapunten (verslag secretaris en penningmeester) was het tijd voor de broodjes.

Na de lunch waren er verschillende workshops. Petra Vreugdenhil en ik hadden gekozen voor onderwijs en opvoeding. Aan de hand van stellingen probeerde de workshopleider de mening te peilen over onderwerpen die in het kernprogramma terug zullen komen. In grote lijnen ging het om:
Mag de overheid achter de voordeur treden? Is de opvoeding de verantwoordelijkheid van de ouders en dus moet de overheid hier met de handen vanaf blijven?
Mag de overheid ingrijpen in sociale verbanden?
Het werd een levendige discussie, waarbij de meningen soms haaks op elkaar stonden.

De stellingen die aan de orde kwamen waren:
1 In de samenleving moeten mensen de vrijheid hebben om invulling te geven aan hun verantwoordelijkheid. Zij hebben sociale verbanden nodig om te kunnen bestaan, maar in deze verbanden moet hun eigen verantwoordelijkheid erkend worden.

Als Christen Unie wil je het overdragen van je christelijke identiteit kunnen doen zonder beperkingen, maar is deze formulering niet weer te liberaal. Je wilt wel kunnen ingrijpen als er onaanvaardbare dingen gebeuren.

2. de overheid schept voorwaarden om het leven binnen de sociale verbanden te laten bloeien.
Dit kan echter alleen vanuit een idee omtrent wat een bloeiende samenleving is.

Er ontstond een hele discussie over wat een bloeiende samenleving is.
En als je weet wat een bloeiende samenleving is, is dat dan voor ieder mens gelijk?

3. Ouders zijn verantwoordelijk voor de opvoeding van hun kinderen. De overheid schept condities die een goede opvoeding mogelijk maken. De overheid is verantwoordelijk voor de bescherming van kinderen tegen mishandeling.

4. Ouders zijn verantwoordelijk voor het onderwijs van hun kinderen. Zij krijgen de ruimte om hun kinderen onderwijs te laten geven dat aansluit bij hun levensovertuiging. De overheid ziet toe op de kwaliteit van dat onderwijs en zorgt voor de bekostiging ervan

Er kwamen een stevige discussie over kwaliteit van onderwijs en thuisonderwijs.

5. De overheid mag ingrijpen in religieuze samenkomsten en tot optreden overgaan wanneer preken oproepen tot haat en geweld.

Hier kwamen we niet meer aan toe, want de afsluiting met een toespraak van André Rouvoet stond op het programma. Voor de toespraak van André Rouvoet: www.christenunie.nl