Door Alex Spieker van de NOP Om half 10 zijn we begonnen in de kuikenbroederij van de firma Lagerwey bv in Lunteren. Gespreksonderwerpen: structuur vleeskuikenkolom en binnen en buitenland, sectorinspanningen op het gebied van ziektes zoals salmonella en campylobacter. Maar ook de internationale concurrentiepositie en het behoud van het level playing field.
Zo'n broederij is wel een hele belevenis. De aandacht voor kwaliteit en zorg staat naast de schaalgrote die enorm is. 1,8 miljoen kuikens per week verlaten de broederij om in pakweg 6 weken tijd uit te groeien tot en kuiken dat naar de slachterij kan. We hebben daarbij nadrukkelijk stilgestaan bij het dierenwelzijn, de fok, en nieuwe type rassen die bijvoorbeeld gefokt worden voor de Volwaardkip. Voor deze kip wordt een ras gebruikt dat minder snel groeit en steviger op zijn poten staat. Eigenlijk een ontwikkeling die nu goed op gang komt, en waarvan je hoopt dat die doorzet in de belangstelling van de consument. Wanneer die omslag echt gaat gebeuren wordt het voor meer ondernemers interessant om ook op deze productie om te schakelen. Beter voor het dier, beter voor de mens.
Maar toch ook belangrijk om even stil te staan bij het feit dat er eigenlijk 2 grote fokkerijbedrijven bestaan op de hele wereld die 80% van de markt voor vleeskuikens in handen hebben. En die bedrijven zijn niet Nederlands, hoewel wij in het houden van kippen en bouwen van stallen wel een grote plek op de totale markt innemen. Dat betekent simpelweg dat we in Nederland wel wensen kunnen hebben om een robuuster dier te willen, maar dat het dan toch nog niet zomaar gerealiseerd is. Wat mij betreft moet je daarbij niet stilstaan of dan maar met vragen ophouden. Maar het betekent wel dat veranderingen niet snel gaan, en zeker niet in het tempo dat sommige dierenvrienden graag zouden zien.
Daarna zijn we naar het bedrijf van Bas Bronk in Hedel geweest. Een bedrijf met 140.000 vleeskuikens. Daar is vooral inzicht gegeven in de houderij en de wijze waarop gewerkt wordt aan onderwerpen zoals diergezondheid, welzijn en stalklimaat. En we zijn, net als vorige week, uitgebreid ingegaan op de lopende discussie over implementatie van de Richtlijn welzijn vleeskuikens.
Daarna hebben een bezoek gebracht aan Branderhorst Freshfood bv in Giessen. Een zeer enthousiast bedrijf waar de geslachte kip binnenkomt om verder verwerkt te worden. Dat enthousiasme was zeer aanstekelijk. Maar ook de rondleiding door het bedrijf waarin van de kip meer dan 200 verschillend producten worden gemaakt was boeiend. Uitgebreid hebben we doorgesproken over de voorlichting aan de consument en de wijze waarop de retail, lees vooral de grote supermarkten, daaraan kunnen bijdragen. Maar het rare fenomeen dat de burger wel graag een knuffelkip ziet, maar als consument vooral snel te bereiden en goedkoop vlees wil. Dat is wel erg generaliserend als ik dit zo schrijf, maar onderzoeken wijzen dat toch wel uit. De consument wil best iets meer voor zijn eten betalen maar als dat verschil al te groot wordt is ht al gauw afgelopen. Op dat vlak zal dus nog veel moeten gebeuren. Heel veel.
Ondertussen wordt door bijvoorbeeld Brandenhorst hard gewerkt aan een mooi stukje vlees in een mooie verpakking. Tja, die natuurlijk met de verpakkingstax niet goedkoper wordt. Tenminste als je te veel papier en plastic er omheen doet. Lekker ziet het er in ieder geval wel uit.
Einde weblog
We onderzoeken of het mogelijk is om eens een avond met voor en tegenstanders van de intensieve veehouderij uit te nodigen. Zeker ook naar aanleiding van ontwikkelingen in Eethen.
