In de laatste raadsvergadering van 2007 stond ‘duurzame energie’ op de agenda. Nadat alle raadsfracties van de gemeente Werkendam in 2002 de doelstelling hadden geformuleerd om in 2010 5% van het energiegebruik duurzaam op te wekken en in 2020 10%. Na de verkiezingen van 2006 werd dit zelfs opgenomen in het coalitieprogramma van CDA, PvdA en SGP.

De 5% duurzame energie kan in 2010 gehaald worden met een combinatie van biomassa en uirbreiding van zonneboilers en warmtepompen in huizen. Dit concludeert een extern bureau wat op verzoek van Werkendam een onderzoek heeft uitgevoerd naar de mogelijkheden om zelfstandig, zonder de buurgemeenten, de duurzame energie- doelstellingen te halen.

De conclusie van het onderzoeksbureau is ook dat de doelstelling van 10% in 2020 alleen te halen zal zijn als er ook gebruik gemaakt wordt van windenergie. Volgens de ChristenUnie een uitgelezen kans om energie op te wekken zonder de aarde verder uit te putten.

En toen gebeurde er tijdens die raadsvergadering iets merkwaardigs: De CDA fractie is fel gekant tegen windenergie. Tenminste in onze eigen gemeente.

Bij monde van Vincent van de Berg werd op luide, indringende toon meegedeeld dat het CDA geen windmasten wil hebben in de gemeente Werkendam. Buiten onze gemeente mogen ze wel staan en wil het CDA zelfs meebetalen aan de bouw.

Hebben ze hier geen Engelse term voor? Not In My Backyard (NIMB). Ze mogen overal staan, maar niet in mijn eigen achtertuin (lees gemeente).

Hebben we hier geen Nederlands woord voor? Hypocriet.

Dit lijkt wel op het beleid van Amerika. Die zijn ook voor een beter milieu. Maar hun eigen economie gaat wel voor. Vandaar dat ze het Kyota-verdrag niet wilden tekenen.

Kiest het Werkendamse CDA hier ook voor? Zijn ze vergeten dat ze rentmeester zijn van onze eigen natuur? Waarom nemen ze niet hun verantwoordelijkheid? Gelden de afspraken die bij het vormen van de coalitie zijn gemaakt niet meer?

Ik vond het een CDA-onwaardige vertoning.